Türk kadınları, Kurtuluş Savaşı sırasında işgallere karşı protestolar düzenleyerek siyasi tavrını ortaya koydu. Anadolu Kadınları Müdafaa-i Vatan Cemiyeti kurularak sosyal ve siyasi alanda kadınların yer alması sağlandı. Daha sonra Nezihe Muhiddin ve arkadaşları tarafından 1924 yılında Kadınlar Halk Fırkası ve ardından Türk Kadınlar Birliği kuruldu. Kadınlar, siyasi, toplumsal ve ekonomik alanda özgürleşmek için çalışmalara başladılar.
Türk kadınları için önemli bir adım olan Medeni Kanun, 1926 yılında kabul edildi. Bu kanun, kadınlarla ilgili getirdiği yeniliklerle dikkat çekti ve Türkiye’yi Osmanlı’dan ayırdı. Bu kanunla kadınlar, sosyal ve siyasi haklarını elde etmeye başladılar.
Kadınlara seçme ve seçilme hakkı tanıyan Belediyeler Kanunu, 1930 yılında kabul edilerek kadınlara önemli bir hak tanınmış oldu. Köy Kanunu’nda yapılan değişiklikle de kadınlar köy muhtar heyetlerine seçilebildi. 1934 yılında ise anayasa değişikliği ile kadınlar milletvekili seçme ve seçilme hakkına kavuştular. Türk kadınları, diğer ülkelere göre bu hakları erken elde etti.
1935 seçimlerinden sonra 395 vekilden 18’i kadın olarak seçildi. İlk kadın milletvekilleri arasında Hatice Özgener, Ferruh Güpgüp, Şekibe İnsel, Sabiha Gökçül, Mihri Pektaş, Nakiye Elgün ve Halide Edip Adıvar yer aldı. Erzurum Milletvekili Nakiye Elgün, Genel Kurul kürsüsünden konuşan ilk kadın milletvekili oldu.
Türkiye’de ilk kadın belediye başkanı, 1930 yılında Yusufeli ilçesine bağlı Kılıçkaya’da seçilen Sadiye Hanım oldu. Sonrasında Mersin’in seçilen ilk kadın belde belediye başkanı Müfide İlhan ve Aydın’ın ilk kadın muhtarı Gül Esin Hanım oldu. Günümüzde Türkiye’de 81 kentte kadınlar belediye başkanlığı yapmakta, 922 ilçede ise 72 kadın başkan bulunmaktadır. Ayrıca Türkiye genelinde 2,150 kadın muhtar görev yapmaktadır. Türkiye’nin ilk kadın bakanı, 1971 yılında göreve başlayan Türkan Akyol, ilk kadın başbakanı ise 1993 yılında Tansu Çiller oldu. Şu anda Türkiye Meclisi’nde 600 milletvekilinden 119’u kadınlardan oluşmaktadır.


